Szkoda!

Adam Asnyk

      Szkoda kwiatów, które więdną
        W ustroni
      I nikt nie zna ich barw świeżych
        I woni.

      Szkoda pereł, które leżą

        W mórz toni;
      Szkoda uczuć, które młodość
        Roztrwoni.

      Szkoda marzeń, co się w ciemność

        Rozproszą;
      Szkoda ofiar, które nie są
        Rozkoszą.

      Szkoda pragnień, co nie mogą

        Wybuchać,
      Szkoda piosnek, których nie ma
        Kto słuchać;

      Szkoda męstwa, gdy nie przyjdzie

        Do starcia -
      I serc szkoda, co nie mają
        Oparcia.

Strona główna