Gdy świecę ostatnią zapalisz na mym grobie
Może, może Synu przypomnisz nas sobie
Troskę oczu i ciepło ojcowskich dłoni
I posypanych srebrem naszych skroni

I szeptem powiesz, że nas kochałeś
Tylko jakoś powiedzieć tego nie umiałeś
Bo pamięci po nas pozostanie tyle
Płomyka świecy ostatniej... ile.